Un ano máis a nosa festa superouse, traballamos moi duro (todo hai que decilo) pero o final o esforzo mereceu a pena, non lle faltou moito para duplicar os asistentes do ano 2003.

A verdade e que non as tiñamos todas connosco pois ata a víspera da festa pola mañán o tempo estivo moi chuvioso, ata o punto de que incluso nas nosas previsións estaba a suspensión. Por sorte a partires do mediodía do venres as cousas mudaron e ainda que supoñemos que o mal tempo dos días anteriores botou a alguén para atrás o sábado 21 de agosto amañeceu moi soleado, así que a xornada festeira arrincaba con moi boas pintas.

A comisión do 2004 estaba formada por 23 persoas.

A cor escollida para as camisetas foi a morada, sustituida polo azul mariño para as máis pequenas pois como acontecera coas amarelas do 2001 non hai tallas inferiores a M en esas cores.

En un principio tiñamos previsto que un ano máis se encargara do debuxo Emilio de Melide pero por motivos persoáis non se poido facer cargo del así que a marchas forzadas recurrimos a improvisación e o sacho, símbolo por excelencia do San Queremos.

Perdemos o sacho, por sorte e despois de unha gran campaña de búsqueda este apareceu e o noso campionato mundial puidose celebrar sin problema, de ahí o lema ( O desaparecido - atopado) que aparece na camiseta.

Queremos destacar a pequena - gran faena que nos fixo a empresa responsable da impresión das camisetas.

Por primeira vez contamos coa actuación de unha banda de música popular, a Banda Municipal de Arzúa que na sesión vermú ofreceu un entretido e animado concerto que foi seguido con atención por gran parte dos asistentes tal e como reflexa a imaxe da dereita.

A segunda gran novidade foi a exposición fotográfica 5 anos de San Queremos, en 3 grandes panéis expuxemos tanto en fotos como en textos (incluidos os cartéis da festa de tódolos anos) o que foi a historia da nosa festa dende o ano 1999 ata o 2003, os textos expostos son os que podes ver en esta sección (Historia) da nosa páxina Web.

Outra das novidades foi o noso Botisacho,como ben indicábamos no cartel foi "visto que non copiado" pois a idea sacámola da Festa do Viño da Ulla en San Miguel de Sarandón (concello de Vedra), festa a que levamos indo ininterrumpidamente dende o ano 1996 e sobre a cal podes ver un amplo reportaxe na sección CURIOSIDADES.

O Botisacho e un aparello feito con escaiola que no seu interior ten un sacho de verdade. No seu extremo inferior ten un pitorro que bota un xeneroso chorro de viño que a xente ten que beber a catalana pois non se pode botar para ningún recipiente nin beber a morro.

O viño era da Ulla, fomos por el ao mesmo San Miguel de Sarandón, como e branco moita xente pensaba que o que saía polo pitorro do Botisacho era auga, en anos vindeiros pensamos sustituilo por viño tinto ou calquera outra bebida que pola sua apariencia non semelle ser o líquido elemento.

A hora do vermú un dos enganches da goma que leva o viño dende o pipo que está posto nun carballo ata o Botisacho fallou e o viño comenzou a derramarse polo chan, menos mal que Manolo do Carteiro subeu raudo e veloz con unha escaleira e poido pechar a villa.

Unha vez subsanado o problema o viño manou de novo do noso Botisacho.

Certa noite no pub Kamelot de Melide a algún de nos ocurríuselle que tiñamos que facer algo coa nosa vestimenta que o estilo dos floreados pantalóns do 2003 distinguira os membros da comisión do resto dos mortáis presentes no San Queremos 2004.

Despois de moito maquinar decidimos que o complemento ideal eran as expectaculares garabatas amarelas que en moitas das fotos podedes ver.

Hora de xantar, o menú da mesa da comisión foi similar o dos anos anteriores, modificado agradablemente por unhas cuantas racións de langostinos a plancha que Victorio un bon amigo do San Queremos e que sempre pon a sua mesa o carón da nosa nos ofreceu e que por suposto nos non rechazamos.

Sobre as 5 da tarde chegaba a hora de demostrar que o xantar fortalecera os corpos do/as romeiro/as, comenzaba a disputa do VIº Campionato Mundial de Arrebolamento de Sacho, a participación masculina superou con creces a do 2003 pois pasamos dos 47 arreboladores do ano pasado a 66 en este 2004, rexistráronse 8 nulos, as marcas logradas foron moi frouxas (esperamos que non debidas a un exceso de vermú) pois o récord mundial, establecido no 2003 por Suso (Figueiroa - Arzúa) está en 36 metros e 00 centímetros, o gañador foi Manuel Rebolo de (Langreo - Asturias) con unha marca de 29 metros e 78 centímetros, os resultados o completo na sección XOGOS.

Trofeo O Merito masculino: Pepe de Piñeiro (Pela -Vilantime) --- 12 M. 08 Cm.

Trofeo O Merito Feminino: Sandra Porto (Pardiñas - Guitiriz - Lugo) --- 9 M. 10 Cm.

Como de todos e sabido o San Queremos pode presumir de ser unha festa aberta a tódolos gustos así que na edición do 2004 intentamos abrir máis o abanico, a derradeira hora incluimos no cartel da festa a estelar actuación de Ricki And The Boys - Morto Band, archiconocida banda de Boimorto - Melide.

E deciamos intentamos porque o concerto foi un tanto curto pois cando empezaban a segunda canción tiveron que abandoar por problemas técnicos que foron imposibles de solventar polo que nos quedamos sin oir o seu maior éxito, Autovía por Millí.